بازگشت به اخبار
دیتا سنتر

آیا یک مرکز داده هوش مصنوعی می‌تواند به خط نجات در فجایع تبدیل شود؟

۱۴۰۵/۵/۲۸
آیا یک مرکز داده هوش مصنوعی می‌تواند به خط نجات در فجایع تبدیل شود؟

 ۱۴ مرداد ۱۴۰۵ (۱۳ اوت ۲۰۲۶) 

مدت مطالعه: ۴ دقیقه 

 

کانفیگ جدید «کراکِن» از شرکت Optimal Transit، شصت مگاوات توان محاسباتی هوش مصنوعی را با تولید برق و آب‌شیرین‌کن فراساحلی ترکیب کرده است تا بتواند از جوامع آسیب‌دیده از فجایع پشتیبانی کند.

وقتی فجایعی طبیعی رخ می‌دهند، شبکه برق اغلب یکی از بزرگترین قربانی‌هاست. اما Optimal Transit معتقد است که یک مرکز داده شناور می‌تواند این خلأ را پر کند.

این مشارکت فناوری دریایی متشکل از InMar Technologies و OptiFuel Systems، از پیکربندی جدیدی از سکوی شناور خود با نام «کراکِن» رونمایی کرده است که قادر است همزمان با حفظ ظرفیت پردازش هوش مصنوعی، برق و آب شیرین را به خشکی ارسال کند.

کانفیگ «VITAL 100MW Kraaken» در حوزه اقتصاد آبی، برای تأمین حداکثر ۴۰ مگاوات برق پیوسته و حدود ۳۰ میلیون لیتر آب شیرین در روز، در کنار ۶۰ مگاوات ظرفیت مرکز داده در کلاس هوش مصنوعی، طراحی شده است.

برخلاف مراکز داده یا نیروگاه‌های معمولی، این شناور قابلیت جابه‌جایی در آب را نیز دارد.

جف کلاین، رئیس InMar Technologies، در این باره می‌گوید: «وقتی برای اولین بار کراکِن را به عنوان یک سکوی مرکز داده معرفی کردیم، یک شناور خودکفا و بدون آلایندگی بود که تمام توان خود را صرف پردازش می‌کرد. اما در کانفیگ جدید VITAL 100MW، همان قابلیت‌های اصلی را برداشتیم و سوالی تازه مطرح کردیم: اگر بخشی از این توان را مستقیماً به سمت منطقه‌ای ساحلی بفرستیم که برق پایدار یا آب آشامیدنی ندارد، چه می‌شود؟ جوابش این است: یک شناور به تنهایی می‌تواند معادل یک شهر کوچک را – به صورت نامحدود، از دل دریا و بی‌نیاز از هر گونه اتصال به شبکه برق خشکی – پشتیبانی کند.»

 

تأمین برق از منطقه فراساحلی

پیکربندی VITAL بر پایه همان معماری دوپیکره (twin hull) با سطح آب‌خور کوچک (SWATH) و موتور «دیجیتال اوشن ترمال» نسخه اصلی کراکِن ساخته شده است. تغییر کلیدی در نحوه استفاده از این توان است.

 

حداکثر ۴۰ مگاوات به خشکی صادر می‌شود و در همین حال روزانه حدود ۳۰ میلیون لیتر آب شیرین از طریق شیرین‌سازی با تبخیر فلاش‌خلأ تولید می‌گردد. ۶۰ مگاوات باقی‌مانده نیز برای پردازش‌های هوش مصنوعی و بارهای کاری مرکز داده در دسترس است.

در پاسخ به فجایع، توانایی فعالیت مستقل از شبکه برق موجود، نقطه کلیدی این راهکار محسوب می‌شود.

برق و آب از طریق یک سیستم اتصال سریع‌قطع شونده (umibilical) تأمین می‌شوند که به شناور اجازه می‌دهد مستقیماً به زیرساخت‌های ساحلی متصل شود. این سیستم به گونه‌ای طراحی شده که در صورت بدتر شدن شرایط، شناور بتواند جدا شده و به مکان دیگری منتقل شود.

این تحرک‌پذیری به‌ویژه پس از طوفان‌های سهمگین، زمین‌لرزه‌ها یا سایر فجایعیی که زیرساخت‌های زمینی را تخریب می‌کنند، بسیار کارساز خواهد بود.

طوفان ماریا حدود ۱۱ ماه ادامه داشت و به بیش از ۷۲۵ هزار خانه در پورتوریکو خسارت وارد کرد

یک تأسیسات اضطراری شناور

Optimal Transit  به طوفان «ماریا» در پورتوریکو در سال ۲۰۱۷ به عنوان نمونه‌ای از آنچه این سکو می‌تواند به آن بپردازد، اشاره کرده است. این طوفان که به عنوان طولانی‌ترین قطعی برق در تاریخ ایالات متحده شناخته می‌شود و حدود ۱۱ ماه به طول انجامید، تمام ۳٫۳ میلیون ساکن این منطقه را بدون برق گذاشت. برخی جوامع با قطعی‌های طولانی‌مدت مواجه شدند زیرا زیرساخت‌های آسیب‌دیده روند بازیابی را کند کرده بود.

یک شناور VITAL Kraaken  نمی‌توانست از آن آسیب‌ها جلوگیری کند، اما شرکت معتقد است که استقرار یک شناور در منطقه فراساحلی می‌توانست در مدت زمان تعمیرات شبکه زمینی، منبع جایگزینی برای برق و آب شیرین فراهم آورد.

خروجی ۴۰ مگاواتی آن برای تأمین برق حدود ۳۲ هزار خانه طراحی شده و تولید روزانه آب آن می‌تواند نیاز حدود ۱۵۰ هزار نفر را پوشش دهد.

این شناور نیازی به اتصال دائمی به یک مکان خاص ندارد. اگر طوفانی تهدید کند، می‌تواند جدا شده، در منطقه فراساحلی جای گیری مجدد کند و پس از بهبود شرایط دوباره متصل شود. پس از پایان عملیات بازیابی، به‌احتمال می‌توان آن را در جای دیگری به کار گرفت.

کراکِن شرکت Optimal Transit طوری طراحی شده که نحوهٔ استقرار زیرساخت‌های محاسباتی ابرمقیاس را به کلی دگرگون کند.

حفظ عملکرد مرکز داده

راهکار پاسخ به فجایع به معنای چشم‌پوشی از بخش مرکز داده این سکو نیست. پیکربندی VITAL همچنان ۶۰ مگاوات را به محاسبات در کلاس هوش مصنوعی اختصاص می‌دهد، به این معنی که شناور می‌تواند همزمان با تأمین زیرساخت‌های حیاتی برای خشکی، به فعالیت به‌عنوان یک مرکز داده ادامه دهد. این ویژگی به سکو نقشی فراتر از استقرار اضطراری می‌دهد و امکان فعالیت به‌عنوان یک دارایی ترکیبیِ برق، آب و محاسبات را در فاصله بین مأموریت‌های امدادی فراهم می‌کند.

 

Optimal Transit  هزینه سرمایه‌ای هر شناور VITAL 100MW را حدود ۵۸۷ میلیون دلار برآورد کرده و تخمین می‌زند که بازآفرینی قابلیت‌های برق، آب و مرکز داده آن در خشکی بین ۷۵۰ میلیون تا ۱٫۳۳ میلیارد دلار هزینه داشته باشد.

 

مقیاس‌پذیری در پاسخ به فجایع

این شرکت همچنین استقرار چندین شناور را پیشنهاد می‌کند. پنج شناور VITAL 100MW می‌توانند آنچه را Optimal Transit "پارک توان مستقل" می‌نامد، تشکیل دهند که حدود ۲۰۰ مگاوات برق پایه، ۱۵۱ میلیون لیتر آب شیرین در روز و ۳۰۰ مگاوات ظرفیت مرکز داده فراهم می‌آورد.

 

نتیجه نهایی، یک منبع سیار برق و آب شیرین است که می‌تواند بدون وابستگی به زیرساخت‌های آسیب‌دیده شبکه، به جوامع ساحلی برسد.

 

 منبع

 

 

سوالی دارید؟

تیم ما آماده است تا به سوالات شما پاسخ دهد و راهنمایی‌های لازم را ارائه کند.